TŁUSZCZE – dlaczego wiedza o nich jest tak ważna dla zdrowia i urody.

Czy i jak dalece tłuszcz i olej jadalny jest zdrowy i zarazem, czy zdrowiu sprzyja, jest zdeterminowane wyłącznie przez zawarte w nim kwasy tłuszczowe, które definiują biologiczną wartość spożywanych tłuszczy.

Słowniczek:

Kwasy tłuszczowe:
1) Kwas alfa-linolenowy (ALA)
2) Kwasu linolowy (LA)

Niezbędne Nienasycone Kwasy Tłuszczowe dzielimy na:

• kwas α-linolenowy ALA (omega-3)
• kwas dokozaheksaenowy DHA (omega-3)
• kwas eikozapentaenowy EPA (omega-3)

• kwas linolowy (omega-6)
• kwas γ-linolenowy (omega-6)
• kwas arachidonowy (omega-6)

*NNKT – niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe, cenne dla organizmu, nie mogą być jednak syntetyzowane w organizmie, muszą być dostarczane z zewnątrz.
*Nasycone kwasy tłuszczowe – kwasy tłuszczowe bez podwójnego wiązania z grupą węgla.
*Pojedynczo nienasycone kwasy tłuszczowe – kwasy tłuszczowe posiadające jedno podwójne wiązanie z grupą węgla ( oliwa z oliwek ok. 70%, olej rzepakowy ok. 59%).
*Wielonienasycone kwasy tłuszczowe (WNKT) - kwasy tłuszczowe z wieloma podwójnymi wiązaniami z grupą węgla w łańcuchu.
*PGE – prostaglandyny eikozanoidowe, hormonopodobne substancje, których działanie zależne jest od przynależności do jednej z klas (od I do III).

1. rodzina kwasów tłuszczowych Omega-3 ( wielonienasycone kwasy tłuszczowe, w których pierwsze podwójne wiązanie występuje pomiędzy trzecim i czwartym atomem węgla).
1.1 ALA – kwas alfa-linolenowy, alfa liponowy pochodzenia roślinnego (olej lniany, siemie lniane, olej z orzechów włoskich i rzepaku, zielone warzywa, dziczyzna, baranina), który człowiek zmuszony jest przyjmować wraz z pożywieniem, gdyż organizm nie jest w stanie sam go produkować. ALA jest długołańcuchowym nienasyconym kwasem tłuszczowym, należy do NNKT.
1.2 DHA - (dokozaheksaenowy), długołańcuchowy wielonienasycony kwas
tłuszczowy. Występuje w dużych ilościach w siatkówce oka i w ośrodkowym
układzie nerwowym.
1.3 EPA - ( kwas eikozapentaenowy , długołańcuchowy, wielonienasycony kwas tłuszczowy. EPA nie występuje w mózgu. Może być przekształcony w DHA.
Jeśli organizm jest zdrowy, DHA i EPA są przez niego wytwarzane w małych
ilościach z kwasu alfa-linolenowego.
W większych ilościach zawarte są wyłącznie w nielicznych gatunkach ryb żyjących w zimnych wodach. Oleisty tłuszcz znajdujący się w mięsie tych ryb jest szczególnie bogaty w EPA i DHA i nazywa się olejem rybim.

2. rodzina kwasów Omega – 6 ( kwasy tłuszczowe wielonienasycone, w których pierwsze podwójne wiązanie występuje pomiędzy szóstym i siódmym atomem węgla)
2.1 LA- kwas linolowy , człowiek nie jest w stanie sam go produkować ( NNKT). Występuje w nadmiarze w pożywieniu.
2.2 kwas arachidonowy – obok DHA jeden z ważniejszych kwasów tłuszczowych w ośrodkowym układzie nerwowym; główny składnik tłuszczów zwierzęcych, występujący w dzisiejszym pożywieniu w nadmiernych ilościach; przy udziale kwasy arachidonowego budowane są substancje sprzyjające powstawaniu ognisk zapalnych.
2.3. kwas γ-linolenowy

Kwasy tłuszczowe są niezbędnym do życia źródłami energii i budulcem wszystkich komórek ludzkiego ciała. W prawie każdej komórce znajdują się małe elektrownie , zwane mitochondriami. Kwasy tłuszczowe stanowią niezastąpione paliwo do uzyskania energii. Uczestniczą one również w funkcjonowaniu wątroby i nerek, są niezbędne dla procesu reprodukcji i rozwoju płodu, zapewniają zdrowe włosy i silny układ nerwowy.
Ponadto, na bazie kwasów tłuszczowych powstają hamujące ogniska zapalne lub sprzyjające ich powstawaniu substancje, przypominające swoimi funkcjami hormony - prostaglandyny.

Kwasy nasycone, które należy spożywać z umiarem, znajdują się głównie w tłuszczach stałych, czyli zwierzęcych - smalcu, maśle, słoninie, łoju. Nie są niezbędnymi składnikami pożywienia, bo organizm potrafi je sam wytwarzać.
Co innego kwasy nienasycone. Tych nasz organizm samodzielnie nie produkuje, są mu jednak nieodzowne do prawidłowego funkcjonowania. Nie bez przyczyny nazywa się je niezbędnymi nienasyconymi kwasami tłuszczowymi, w skrócie NNKT.
Muszą być regularnie dostarczane z zewnątrz. Dostarczają energii, ale są też nośnikiem witamin A, D, E oraz K i chronią je przed utlenieniem. Ponadto pomagają w trawieniu oraz ułatwiają przyswajanie substancji odżywczych.

Niedobór NNKT powoduje skutki groźne dla zdrowia.

Są to m.in.:
-reakcje zapalne w organizmie,
-zahamowanie wzrostu niemowląt i dzieci,
-powstawanie zmian skórnych, przesuszenie skóry,
-opóźnione gojenie się ran, zwiększona wrażliwość na infekcje,
-nadmierna kruchość naczyń włosowatych,
-zaburzenia gospodarki cholesterolowej,
-zaburzenia czynności wielu tkanek i narządów.

WNKT zapewniają prawidłowy rozwój dzieciom

WNKT omega-3 biorą udział w rozwoju mózgu, oczu oraz naczyń krwionośnych i serca, dlatego są niezbędne dla prawidłowego rozwoju płodu w łonie matki oraz przez kilka pierwszych miesięcy życia po urodzeniu.
Zarówno siatkówka oka, jak i błony komórkowe rozwijającego się u płodu mózgu, zawierają bardzo wysokie stężenie kwasu DHA. Jego zawartość jest najwyższa w trzecim trymestrze ciąży i we wczesnym dzieciństwie.
Dlatego też przyszłe matki powinny zgromadzić odpowiednie zapasy WNKT (głównie DHA) zanim zajdą w ciążę tak, aby zapewnić swojemu dziecku prawidłowy rozwój od samego początku życia płodowego.
Noworodki rodzą się z niewielkimi zapasami kwasów omega-3, dlatego ważne jest, aby dostarczyć odpowiednią ilość tych kwasów z pożywieniem. Jest to szczególnie istotne w przypadku wcześniaków i dzieci z niską masą urodzeniową.

Mleko kobiece jest źródłem długołańcuchowych form kwasów EPA i DHA (brak ich w mleku krowim). Ich zawartość zależy od diety kobiet karmiących – a dokładnie od ilości spożywanych ryb - i waha się od 0,05% do 1,9%. Należy więc pamiętać, aby w jadłospisie matek karmiących nie zabrakło ryb lub innych produktów będących źródłem kwasów Omega-3.
Testy dowiodły, że dzieci karmione piersią wykazują większe zdolności poznawcze niż te karmione mieszankami mlecznymi bez dodatku wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, toteż naukowcy zalecają, aby wszystkie odżywki dla niemowląt zawierały Omega-3 WNKT.
Odpowiednio wysoki poziom kwasów tłuszczowych oraz właściwa proporcja pomiędzy Omega-6 i Omega-3 w diecie matki i dziecka przeciwdziała przedwczesnym porodom i niskiej masie urodzeniowej noworodków oraz pozytywnie wpływa na rozwój centralnego układu nerwowego i zdolności uczenia się dziecka.
Ma również wpływ na zmniejszenie ryzyka wystąpienia reakcji alergicznych i zmian atopowych skóry u tych dzieci.
Przypuszcza się, że WNKT Omega-3 mogą zapobiegać depresji oraz agresywnym zachowaniom. W badaniach dzieci hiperaktywnych stwierdzono obniżone stężenie DHA oraz innych wielonienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3 w surowicy krwi.

Co jeść by dostarczyć tłuszczów NNKT ?

Najwięcej NNKT znajduje się w olejach roślinnych z nasion, orzechów, kiełków lub w tłuszczach rybich, np. tranie.
Do NNKT zalicza się kwasy z grupy omega-6 i omega-3. Te z grupy omega-6 znajdują się w olejach jadalnych - kukurydzianym, sojowym, sezamowym, słonecznikowym, z wiesiołka, ogórecznika, kiełków pszenicy.
Kwasy z grupy omega-3 są zawarte w niektórych zielonych warzywach liściastych i olejach roślinnych (np. lnianym, z pestek dyni). Można je też znaleźć - choć w znacznie mniejszych ilościach - w siemieniu lnianym, orzechach. Ale pod względem odżywczym najwartościowszym ich źródłem są produkty pochodzenia morskiego, zwłaszcza tłuste ryby żyjące w zimnych wodach oceanów - makrele, łososie, sardynki, śledzie, dorsze, tuńczyki - oraz skorupiaki zwane owocami morza.

Dlaczego tak szczególnie ważne są w diecie NNKT?

Te kwasy szczególnie są cenne dla zdrowia. Są budulcem błony komórkowej, która przepuszcza w obie strony wszelkie krążące po organizmie substancje, np. do środka hormony, a na zewnątrz produkty przemiany materii. Zwiększając jej elastyczność, Omega-3 usprawniają wszystkie procesy życiowe:
- są potrzebne organizmowi każdego dnia, m.in. jako podstawa do budowy o utrzymania przy życiu każdej pojedynczej komórki ciała, a także jako paliwo do uzyskania energii w komórce,
-odsuwają ryzyko miażdżycy i zawału serca, bo obniżają poziom złego cholesterolu LDL oraz regulują poziom trójglicerydów we krwi.
- normują ciśnienie,
- zapobiegają udarom, zmniejszając lepkość krwi.
- wspierają elastyczność stawów, ograniczają ich deformacje i łagodzą tzw. sztywność poranną,.
- zapewniają równowagę hormonalną,
- zapobiegają chorobom skóry ( łuszczyca, sucha swędząca, łuszcząca się skóra,,
- wzmacniają odporność na infekcje oraz alergie,
- pomagają także zwalczać stany zapalne w organizmie,
- znacząco hamują rozwój guzów nowotworowych, zapobiegają namnażaniu się komórek rakowych i ich rozprzestrzenianiu się,
- mają wpływ na wrażliwość komórek na insulinę ( szczególnie DHA), łagodzą wahania poziomu cukru we krwi, co szczególne znaczenia dla chorych na cukrzycę insulinozależną,
- łagodzą i zapobiegają depresjom. psychozom,
-wzmacniają układ odpornościowy nie dopuszczając do rozwoju infekcji.

Uważa się, że systematyczne spożywanie ryb morskich lub odpowiednich preparatów z kwasami Omega-3 może zmniejszyć zapotrzebowanie na leki przeciwzapalne, które przecież nie są obojętne dla zdrowia. 

Ostatnie badania wykazały, że Omega-3 mogą także zahamować rozwój komórek nowotworowych w niektórych typach raka, np. jelita grubego i sutka.
Z dwóch kwasów z tej grupy - eikozapentaenowego EPA i dokozaheksaenowego DHA - szczególne znaczenie ma kwas DHA jako element budowy mózgu i siatkówki oka. Jest niezbędny m.in. do przekazywania impulsów nerwowych i prawidłowego rozwoju układu nerwowego, zwłaszcza części odpowiedzialnych za wzrok, koordynację, nastrój oraz zdolność uczenia się. Opóźnia starczą demencję i zapobiega chorobom degeneracyjnym takim jak SM.

Tak więc naturalne oleje roślinne są najzdrowsze, jeśli spożywamy je w nasionach oleistych, jak soja, pestki słonecznika, dyni lub olejach tłoczonych na zimno, a nie rafinowanych. W takich olejach znajdują się nienasycone kwasy tłuszczowe, które budują nasze błony komórkowe.
Z tych kwasów tłuszczowych organizm syntetyzuje niezwykle cenne prostaglandyny m.in. chroniące nas przed miażdżycą i przed zapaleniem.
Jak wykazały badania naukowe, tłuszcze stałe, a więc zwierzęce oraz kwasy tłuszczowe – trans ( zawarte m.in. w margarynach) mogą zablokować enzym desaturazę, dzięki któremu powstaje w organizmie tzw. kwas gamma-linolenowy, a z niego prostaglandyny.
Zahamowanie syntezy prostaglandyn sprzyja rozwojowi szeregu chorób takich jak: miażdżyca, nadciśnienie, wysoki poziom cholesterolu, alergiczne zapalenie skóry, reumatoidalne zapalenie stawów, zatrucie ciążowe, obrzęk piersi, przerost prostaty, stwardnienie rozsiane, zespół zmęczenia powirusowego, a nawet zaburzenia zachowania u dzieci i wiele innych chorób. Na szczęście ten brakujący kwas gamma- linolenowy można uzupełnić w diecie, przyjmując olej wiesiołkowy, który zawiera go ok. 10%.

Kwas gamma- linolenowy nie występuje w innych pokarmach tylko w wiesiołku.
Do kupienia w aptekach pod nazwą Oeparol.
Pamiętajmy o uzupełnieniu naszej diety o ten cenny olej. Wystarczą 2 kapsułki na dzień i wówczas zaobserwujemy nie tylko ustępowanie chorób skóry, ale też większą odporność na infekcje, obniżenie podwyższonego ciśnienia i cholesterolu, ustępowanie stanów zapalnych, obrzęku piersi i powikłań naczyniowych w cukrzycy, zakrzepach, a nawet uspokojenie nadmiernie pobudzonych dzieci
Olej wiesiołkowy koryguje szkody wywołane nieprawidłowym żywieniem.

wiesiołek

Należy pamiętać, że mleko matki jest najlepszym pokarmem dla dziecka m.in. dlatego, że zawiera kwas gamma- linolenowy.
Obecność w mleku matki olejów przetworzonych przemysłowo, które zawierają m.in. wiązania – trans, obniża zawartość kwasu gamma- linolenowego w mleku i hipotetycznie zapoczątkowywuje m.in. miażdżycę i choroby alergiczne u dziecka.
Matka karmiąca dziecko piersią będąca alergiczką ma blokadę enzymatyczną, nie wytwarza kwasu gamma- linolenowego i nie przkazuje dziecku prostaglandyn. Jedyna rada – 2 x po 2 kps. dziennie oleju z wiesiołka.

Jakie znaczenie ma stosunek kwasów Omega-6 do Omega-3 dla zdrowego przebiegu procesów przemiany materii?
Aby zrozumieć, jak ogromną rolę dla naszego zdrowia odgrywa równowaga pomiędzy zawartymi w naszym pożywieniu kwasami typu Omega –6 i Omega –3 ( właściwy ich stosunek ), trzeba prześledzić przedstawione w skrócie najważniejsze procesy biochemiczne jakie zachodzą w ludzkim organizmie.
Z kwasów tłuszczowych Omega-6 i Omega-3 organizm ludzki buduje nieustannie tak zwane eikozanoidy. Jest to grupa różnych substancji hormonopodobnych.
Eikozanoidy występują w każdej komórce ludzkiego ciała i wykonują szereg różnego rodzaju zadań.
Budują m.in swego rodzaju sieć samokontrolujących się połączeń, polegających na wspieraniu lub hamowaniu podjętych działań.
Najważniejsze z dotychczas znanych funkcji eikozanoidów:
- Eikozanoidy z serii I oraz III (np. prostaglandyna E1 i E3 = PGE1 i PGE3), rozszerzają naczynie krwionośne, wzmacniają układ immunologiczny, działają przeciwzapalnie, zmniejszają skłonność do powstawania bólów, poprawiają zaopatrzenie tkanek w tlen, zwiększają wytrzymałość organizmu, obniżają skłonność do powstawania płytek miażdżycowych, rozszerzają drogi oddechowe oraz redukują podział komórek.
- Eikozanoidy należące do serii II ( np. prostaglandyna E2= PGE2), zwężają naczynia krwionośne, osłabiają układ immunologiczny, sprzyjają zapaleniom, zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia bólów, pogarszają zaopatrzenie tkanki w tlen, zmniejszają wytrzymałość organizmu, zwężają drogi oddechowe oraz przyspieszają podział komórek.
Można by odnieść wrażenie, że eikozanoidy serii I wykazują wyłącznie pozytywne działanie, a serii II negatywne.
Jakkolwiek logiczne, ale jest to jednak nieprawdziwe.
I tak np. potrzebne jest czasami zmniejszenie zaopatrzenia poszczególnych tkanek w tlen, kosztem innych organów. Przyśpieszony podział komórek i zlepianie się płytek krwi nieodzowne jest w przypadku np. gojenia się ran.
Te dwie grupy eikozanoidów powinny pracować razem, w harmonii, tak, aby ludzki organizm był w stanie prawidłowo funkcjonować oraz prawidłowo reagować w zaistniałych sytuacjach.
Prawdziwe problemy powstają wtedy, gdy jeden z partnerów przeważa i zaczyna dominować w przemianie materii i wpływać na nią negatywnie.
Niestety wg doniesień ekspertów w dziedzinie wyżywienia zjawisko to ma miejsce od wielu lat wśród mieszkańców Europy Zachodniej.
Nasze organizmy wykazują znaczną przewagę eikozanoidów serii II, spowodowaną nadmiarem kwasów tłuszczowych Omega-6.

Eikozanoidy produkowane są w wątrobie poprzez enzymatyczną przemianę z kwasu linolowego oraz alfa-liponowego. Proces ten pochłania bardzo dużo energii i nie jest na tyle wydajny, aby móc w pełni pokryć zapotrzebowanie organizmu ludzkiego, więc trzeba dostarczyć właściwe pożywienie.
Tak się jednak składa, że kwasy tłuszczowe Omega-3 zostały wyparte z nowoczesnego łańcucha pokarmowego, a ich zawartość w pożywieniu zredukowana do minimum.
Jednocześnie w pożywieniu jest przerost kwasów tłuszczowych Omega-6. Przyczyniły się do tego nowoczesne metody wykorzystywane w rolnictwie i hodowli zwierząt hodowlanych, przemysłowa produkcja art. spożywczych.
Kwas arachidonowy typu Omega-6 sprzyjający zapaleniom, przyjmowany jest do organizmu z mięsami wszelkiego typu, drobiem .
Bezpośrednio z niego wytwarzane są eikozanoidy II klasy. Redukcja spożycia mięsa, a co za tym idzie znaczna redukcja kwasów arachidonowych jest przyczyną sukcesu wielu diet działających przeciwzapalnie ( reumatyzm).
Próba wyrównania nadmiaru kwasów tłusczowych Omega-6 za pomocą procesów mających miejsce w organizmie , napotyka na szereg przeszkód.
Aby móc uzyskać choć minimalne zaopatrzenie organizmu w kwasy tłuszczowe Omega-3 EPA i DHA z kwasu linolowego i alfa-liponowego, potrzebny jest enzym delta –6- desturaze. Niestety działanie tego enzymu b. łatwo zakłócić.
Do zaburzeń i blokady funkcji tego enzymu przyczyniają się:
- podwyższony poziom cholesterolu,
- konsumpcja tłuszczy trans,
- stres,
- cukier, alkohol, węglowodany w nadmiarze,
- alergia,
- poniżej 1 roku życia enzym delta-6 desaturaze nie jest jeszcze aktywny. Ważne jest, aby po zakończeniu karmienia piersią do skończenia pierwszego roku uzupełniać pożywienie dziecka kwasami tłuszczowymi EPA i DHA.
-cukrzyca,
- nadwaga,
- po trzydziestce spada aktywność tych enzymów,
- leki ( kortyzon, aspiryna, przeciwbólowe.).

dla matek karmiących i niemowląt

Bezkonkurencyjnym źródłem Omega-3 jest tłusta ryba morska i powinna być w jadłospisie raz lub nawet dwa razy w tygodniu. Organizm przyswaja DHA i EPA wprost z ryb, nie musi ich wytwarzać z innych kwasów tłuszczowych z wykorzystanie enzymu delta 6 desaturazy.
Ci , którzy nie jedzą ryb powinni przyjmować 2 kapsułki Omega –3 dziennie.

Przyczyny rozpowszechniającego się chronicznego braku kwasów tłuszczowych Omega-3 są wielorakie.
Na dzień dzisiejszy , przyczyną większości chorób jest szeroko rozpowszechniony nadmiar eikozanoidów II typu.
Wskutek nadmiernego dostarczania organizmowi kwasów tłuszczowych , takich jak kwas linolowy czy arachidonowy, dochodzi do ciągłej stymulacji syntezy eikozanoidów II klasy. Organizm ludzki postawiony jest przez cały czas w złudny stan alarmowy, przez co reaguje często mylnie na bodźce wywołując stany zapalne.

Jedyną naszą właściwą reakcją na przewagę w organizmie kwasów Omega-6 w stosunku do Omega-3, jest prócz redukcji Omega-6, zwiększenie dziennej dawki Omega-3.

Według dzisiejszego stanu wiedzy optymalny stosunek w dziennej diecie Omega-6 do Omega-3 wynosi 4:1.
Należy jeszcze raz podkreślić, że ani olej słonecznikowy ani oliwa z oliwek nie zawierają kwasów tłuszczowych EPA i DHA. Wprawdzie niektóre z olejów roślinnych wykazują wysokie stężenie kwasu alfa – liponowego, który także należy do rodziny Omega-3, jednak wystarczająca przemiana kwasu alfa-liponowego w EPA i DHA jest niemożliwa.

Tłuszcze jednonienasycone
Znajdują się one w większych ilościach w stosunkowo niewielu produktach: oliwie z oliwek, oleju rzepakowym, awokado, oraz niektórych orzechach, jak macadamia, orzechy laskowe, brazylijskie, migdały.
W niewielkich ilościach są w innych orzechach, nasionach , strączkowych i warzywach.
Tłuszcze jednonienasycone mają następujące walory:
- obniżają a” zły” cholesterol LDL, utrzymując zarazem wysoki poziom cholesterolu HDL.
- chronia przed niektórymi odmianami nowotworów, np. okrężnicy, sutka,
- są odporniejsze od tłuszczy wielonienasyconych na działanie wysokich temperatur, lepiej nadaja się do celów kulinarnych, smażenia, gdyż nie ulegaja tak szybko utlenianiu.
- najczęściej zawierają duże dawki przeciwutleniacza - witaminy E.
Nie odnotowano negatywnych skutków ubocznych wysokiego spożycia tłuszczów jednonienasyconych, w przeciwieństwie do tłuszczów nasyconych , transizomerów, i Omega-6.

na podstawie:
- wykładów dr Ewy Dąbrowskiej
- Dieta Omega, Judith Wills
- Omega 3, dr med. Frank Liebke

Z zacytowanych fragmentów wynika wyłacznie to, że istnieją w przyrodzie oleje roślinne o dużej zawartości kwasu alfa-liponowego ale organizm nie jest w stanie wytworzyć z nich EPA i DHA.


Kiepska odporność na infekcje, alergie, atopowe zapalenie skóry, stałe zwiększanie się masy ciała pomimo bardzo zdrowego odżywiania (Omega-3 odgrywa ważną rolę w utrzymaniu masy ciała ponieważ reguluja poziom cukru we krwi, zwiększając wrażliwość organizmu na insulinę) to odpowiedź organizmu na zbyt małe ilości tłuszczu rybiego w diecie.

Wolne rodniki a ALA

Kwas Alfa-Liponowy może zająć miejsce u boku kwasu askorbinowego (popularna Witamina C) oraz α-tekoferolu (czyli witaminy E), jako składnik pierwszej linii obrony przed wolnymi rodnikami.

Niektóre właściwości ALA odróżniają go od innych antyutleniaczy, dlatego można go określić mianem antyutleniacza uniwersalnego. Neutralizuje on wolne rodniki rozpuszczalne zarówno w wodzie jak i w tłuszczach. Antyutleniacze rozpuszczalne w wodzie są obecne we wnętrzu komórki, natomiast rozpuszczalne w tłuszczach są składnikami błony komórkowej. Obecność Alfa-Liponowy w błonie chroni ją oraz wnętrze komórki przed wolnymi rodnikami.

Organizm przekształca część kwasu Alfa-Liponowego do kwasu dihydroliponowego (DHLA), który wydaje się być o wiele bardziej skutecznym antyoksydantem. Obie postacie ALA biorą udział w unieszkodliwianiu wolnych rodników, zwłaszcza tych najbardziej niebezpiecznych – hydroksylowych (OH*) i tlenku azotu, które sprzyjają miażdżycy, chorobom neurologicznym, stanom zapalnym i schorzeniom układu oddechowego.

Oprócz tego ALA odgrywa znaczącą rolę w odnawianiu zasobów innych przeciwutleniaczy, bezpośrednio witaminy C, glutationu i koenzymu Q10, a pośrednio także witaminy E, zwiększając tym samym skuteczność bariery antyoksydacyjne.


Dehydrogenaza pirogronianowa a ALA

ALA stymuluje sekrecję insuliny poprzez bezpośredni wpływ na komórki β-trzustki, jednocześnie wpływa na metabolizm tych komórek oraz samych komórek mięśniowych.

ALA jest najważniejszym składnikiem enzymatycznego kompleksu dehydrogenazy pirogronianowej, dzięki czemu usprawnia metabolizm energetyczny komórek trzustkowych, czyli mówiąc prostszym językiem ułatwia im produkcję insuliny oraz jej regenerację. W tkance mięśniowej, wzrost aktywności dehydrogenazy pirogronianowej pod wpływem ALA prowadzi do wzrostu poziomu metabolitów glukozy, zwiększających przepuszczalność błony komórkowej komórek mięśniowych dla aminokwasów jak i kreatyny. Ponieważ dehydrogenaza pirogronianowa jest jednym z najważniejszych kompleksów enzymatycznych metabolizmu tlenowego, ALA może wspomagać wydolność tlenową.

Korzyści z stosowania ALA

• poprawa koncentracji i odporności na stres
• zwiększenie wrażliwości komórek na insulinę
• regulacja poziom cukru we krwi
• zapobieganie schorzeniom wzroku
• stymulacja produkcji tlenku azotu poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych
• silna aktywność antyoksydacyjną oraz antybakteryjna
• poprawa gospodarki lipidowej naskórka


Występowanie ALA

Tak jak wcześniej wspomniałem Kwas alfa-linolenowy należy do kwasów niezbędnych, a więc oznacza to iż musimy pozyskiwać je z pożywienia, gdyż nasz organizm nie potrafi ich sam syntetyzować (wytworzyć).

kiełki pszenicy

Do najlepszych źródeł kwasu alfa-linolenowego możemy zaliczyć:

• siemię lniane
• olej siemienia lnianego
• olej rzepakowy
• olej sojowy
• zielone warzywa (głównie liściaste)
• orzechy włoskie
• orzechy brazylisjkie
• kiełki pszenicy


Suplementacja ALA:

Suplementację kwasu alfa-linolenowego poleca się zawodnikom uprawiającym sporty siłowe oraz sporty wytrzymałościowe w celu:
• podniesienia wydolności tlenowej
• zwiększenia siły mięśniowej
• zwiększenia beztłuszczowej masy ciała.

Proponuje się przyjmowanie 300-600mg kwasu R-alfa-liponowego dziennie w 3 równych dawkach przyjmowanych w trakcie posiłków oraz po treningu wraz z kreatyną.

Istnieje również druga "szkoła" dawkowania, która poleca większe dawki ALA od 600 do 1200mg również w 3 równych porcjach.

Jak poprawić kontury twarzy? Wolumetria bez skalpela i iniekcji.

W nieubłagany sposób nasza skóra na twarzy  ulega zwiotczeniu i grawitacji - w prosty ujmując sposób traci młodzieńczy wygląd.  Zadajemy sobie pytanie co zrobić by ten wygląd młodzieńczy zachować? Najważniejsze pytanie to kiedy i jak temu przeciwdziałać?

Sekret tkwi w utrzymaniu konturu twarzy. Kształt młodej twarzy ma charakterystyczne V, a z wiekiem obniżające się policzki, powieki, podbródek ten zarys zaburzają - twarz zaczyna wyglądać ciężko i zmienia rysy na starsze - V jest odwrócone.

Na wygląd twarzy wpływa wiele czynników. Nie tylko upływ czasu, ale również działanie hormonów, zbyt częste kąpiele słoneczne, przebywanie w klimatyzowanych pomieszczeniach, palenie papierosów, picie alkoholu, narażenie na czynniki atmosferyczne (wiatr, zimno itp.). Wszystko to wpływa na powstawanie zmarszczek. Pamiętajmy, że skóra zaczyna się starzeć, kiedy spada aktywność biologiczna komórek, a procesy regeneracyjne słabną. Staje się wiotka, cienka i mało elastyczna, brakuje jej jędrności. Pierwsze zmarszczki możesz zatem zauważyć już około 20. roku życia. Znacznie szybciej jednak skóra zaczyna się starzeć po przekroczeniu trzydziestki. Możemy wtedy wykonać proponowane zabiegi kosmetyczne lub wolumetrię twarzy u lekarza medycyny estetycznej przy pomocy ostrzykiwania kwasem hialuronowym - jest to jednak zabieg, który musi być przeprowadzony w znieczuleniu miejscowym.

Skutki uboczne

Zabieg trwa ok. 30 minut. W czasie zabiegu może pojawić się uczucie „rozpierania” w tkance podskórnej, stąd wskazanie do znieczulenia miejscowego. Przez parę dni po zabiegu modelowane miejsce może pobolewać, czasem pojawia się też zaczerwienienie i obrzęk. Jest niezwykle istotne, aby po wszystkim nie przebywać na intensywnym słońcu, należy unikać wyczerpujących ćwiczeń fizycznych. Okolic, w których został przeprowadzony zabieg, przez kilka godzin nie należy masować czy dotykać, trzeba unikać nadmiernej ekspresji twarzy.


Przeciwwskazania

do przeprowadzenia zabiegu to ciąża i okres karmienia piersią, choroby nowotworowe i autoimmunologiczne, cukrzyca, miesiączka, epilepsja, skłonność do powstawania blizn przerostowych, uczulenie na składniki preparatu, nadczynność tarczycy, stany zapalne skóry (opryszczka, trądzik), łuszczyca, bielactwo, stosowanie leków przeciwkrzepliwych.


Zabiegi poprawiające rysy twarzy w salonie kosmetycznym

1. jonoforeza, którą opisałam na blogu 

2. mikrodermabrazja diamentowa i korundowa

3. peeling kawitacyjny

4. peelingi chemiczne: enzymatyczne, ziołowe i kwasami AHA na blogu

5. sonoforeza

6. mezoterapia bezigłowa, igłowa i mikroigłowa

7. darsonwalizacja

8. masaż limfatyczny i kosmetyczny na blogu 

9. sollux czerwony i niebieski

10. laser IPL, VPL oraz na podczerwień

11. maski : algowe, alginatowe, retinolowe, parafinowe, ziołowe, porcelanowe....

Wskazane zabiegi wpływają ściśle na poprawę krążenia w skórze i naskórku, ale jednocześnie dostarczają aktywnych składników wnikających do naskórka na odpowiednią głębokość. Wnikanie przez naskórkowe odbywa się drogą wchłaniania, ale także poprzez pory docierając do warstw skóry i tą droga wnikając do krwi. Polecane zabiegi podwyższają spowolniony metabolizm komórkowy odpowiedzialny za zwiotczenie naskórka i jego tendencję do grawitacyjnego opadania policzków co sprawia , że twarz traci  charakterystyczny kontur V. Jednocześnie działanie zabiegów wpływa na spłycenie zmarszczek i ujednolicenie kolorytu twarzy. Drogą do odzyskania konturu V jest wykonywanie w/w zabiegów z zastosowaniem aktywnych molekuł gwarantujących skuteczność zabiegów. Kuracje w salonie kosmetycznym trwające od 4 do 6 tygodni dają wiec efekt dzięki wprowadzeniu przede wszystkim :

• peptydów trój-cząsteczkowych stymulujących proces rekonstrukcji kolagenu i kwasu hialuronowego
• lipidów wypełniających skórę i redukujących efekt grawitacyjnego opadania skóry w najgłębszych warstwach - ceramidy
• witaminy A redukującej objawy starzenia skóry
• bioflawonoidów hamujących proces starzenia się skóry i poprawiających krążenie
• składników NMF silnie nawilżających naskórek
• kwasu hialuronowego jako wypełniacza i reduktora zmarszczek
• kollagenu
• witaminy C

Powyższe zabiegi mają tę przewagę nad interwencją chirurgiczną-liftingiem twarzy i iniekcjami - wolumetrią twarzy, że są bezbolesne, przyjemne i zdecydowanie tańsze o wspomnianych wcześniej. Zabiegi zawsze w miłej atmosferze odstresowującej skórę, zmniejszające napięcie i zdenerwowanie jakie to zdecydowanie towarzyszy zabiegom inwazyjnym. Zdecyduj się na poprawę wyglądu dzięki pachnącym i mało inwazyjnym zabiegom kosmetycznym, których jedynym mankamentem jest długość trwania serii zabiegów i czas im poświęcony. Zdecyduj się jednak na przyjemne zabiegi rozciągnięte w czasie, ale dające efekty. Efekty stopniowe, niezauważalne dla samej siebie i bliskiego otoczenia w postaci ujędrnienia skóry, a nie napompowania w stylu botox wywołujące zaskoczenie dla otoczenia. Zamierzona poprawa owalu twarzy nie zmieni Cię w potwora z powiększonym podbródkiem, rybimi ustami czy przerośniętym nienaturalnie czołem opadającym na oczy lecz odmłodzi o 10 lat Twój wygląd, doda blasku twej skórze, rozjaśni koloryt, spłyci bruzdy i zmarszczki. Dodatkowo masz gwarancję, że te zabiegi możesz powtarzać dowolnie często, a nie jak to się ma z botoxem czy liftingiem ( przerost tkanek i nienaturalne rozciągniecie skóry - zabiegi te można wykonać maksymalnie 2 x w życiu wybierając jedną lub druga opcję).

Zapraszam na zabiegi poprawiające kontur twarzy do Centrum Regeneracji Ciała.

Retinoidy - skuteczny sposób na trądzik

Trądzik to przewlekła choroba skóry dotycząca 60-80% młodzieży w okresie dojrzewania. Szczyt zapadalności przypada u dziewcząt między 14-17 rokiem życia, u chłopców nieco później, między 16-19 rokiem życia.

Zmiany trądzikowe z reguły ustępują w ciągu kilku lat, ale bywa także, że utrzymują się bardzo długo, nawet po 30 roku życia. Zmiany trądzikowe dotyczą głównie okolic o największym zagęszczeniu gruczołów łojowych, tzn. twarzy (99%), pleców (90%), klatki piersiowej(78%), ale mogą również występować na barkach, ramionach i pośladkach. Jedna z postaci trądziku,tzw. postać odwrócona, charakteryzuje się występowaniem bardzo nasilonych zmian w okolicach narządów płciowych, dołów pachowych i pachwin.

Czynniki odpowiedzialne za powstawanie zmian trądzikowych:

• zwiększona produkcja androgenów w okresie dojrzewania,
• łojotok,
• zwiększone rogowacenie ujść mieszków włosowych,
• zwiększone zasiedlanie poszerzonych przewodów wyprowadzających gruczołów łojowych przez bakterię beztlenową Propionibacterium acnes.

Androgeny

Trądzik zwyczajny dotyczy większości młodych osób w okresie dojrzewania. Związane jest to ze wzrostem aktywności androgenów, czyli męskich hormonów płciowych (zarówno u dziewcząt jak i chłopców), które wpływają stymulująco na wytwarzanie łoju i powiększenie gruczołów łojowych.

Łojotok i rogowacenie mieszkowe

Przyczyną powstawania zmian trądzikowych jest zarówno nadmierne wytwarzanie łoju jak i zmianyw jego składzie. Rola bakterii Wskutek wytworzenia warunków beztlenowych i dużej zawartości łoju, gruczoły łojowe są doskonałym siedliskiem dla bakterii beztlenowej – Propionibacterium acnes, która odgrywa istotną rolę w powstawaniu procesu zapalnego w trądziku. Bakterie te wydzielają czynniki odpowiedzialne za przyciąganie w okolicę gruczołów łojowych komórek zapalnych. Komórki te z kolei uwalniają enzymy, które powodują niszczenie ścian gruczołów łojowych i wylania się ich zawartości do otaczającej skóry właściwej, co powoduje dalsze nasilanie procesu zapalnego. Często przyczyną zaostrzania zmian trądzikowych może być stres, aczkolwiek nie jest to udowodnione naukowo. Wiadomo, że niektóre leki (np. sterydy, anaboliki, lit, fenytoina, a nawet niektóre tabletki antykoncepcyjne) mogą powodować powstawanie albo nasilanie zmian trądzikowych. Również niektóre kosmetyki mogą działać komedogennie (zaskórnikotwórczo). Wydaje się, że przestrzeganie rygorystycznej diety w trądziku nie jest konieczne, gdyż pogorszenie zmian trądzikowych występuje u niewielkiego odsetka chorych (<10%) i tylko po spożyciu niektórych produktów (np. czekolada, kakao, marynaty, przyprawy). Promieniowanie słoneczne powoduje okresową poprawę u większości chorych, u części natomiast (ok. 20%) może powodować zaostrzenie zmian, których przyczyną jest prawdopodobnie wysoka temperatura i duża wilgotność powietrza. U około 60-70% młodych kobiet zmiany trądzikowe ulegają pogorszeniu w okresie przedmiesiączkowym.

Objawy kliniczne trądziku

Stałym objawem u chorych z trądzikiem jest mniej lub bardziej nasilony łojotok. W trądziku młodzieńczym zawsze obecne są zaskórniki. Różnie nasilony odczyn zapalny w otoczeniu zaskórników prowadzi następnie do rozwoju wykwitów zapalnych: grudek i krost. Są to nacieki zapalne i cysty, które po ustąpieniu z reguły pozostawiają blizny, które mogą powstawać nawet w następstwie małych zapalnych grudek. Blizny potrądzikowe mogą być dwojakiego rodzaju: zanikowe lub przyrosłe. Niewielkie grudkowe zmiany pozostawiają z reguły blizny zanikowe, natomiast koloidy (blizny przyrosłe) są następstwem zmian naciekowych i guzowatych.

Postacie kliniczne trądziku

W zależności od charakteru dominujących zmian wyróżniamy różne postacie kliniczne trądziku. Od liczby wykwitów zależy, czy określa się trądzik jako łagodny, czy też średnio nasilony. Postacie kliniczne trądziku:
 • trądzik zaskórnikowy;
• trądzik grudkowo-krostkowy;
• trądzik ropowiczy: - trądzik guzkowy, - trądzik skupiony, - trądzik odwrócony
• trądzik bliznowcowy;
 • trądzik piorunujący. Trądzik piorunujący (acne fulminans) jest rzadką i bardzo ciężką odmianą trądziku ropowiczego, obejmuje z reguły, oprócz twarzy, plecy i klatkę piersiową. Charakteryzuje się występowaniem dodatkowych objawów ogólnych, takich jak: podwyższona temperatura, bóle stawowe, leukocytoza, podwyższone OB, zmiany kostne. Odmiana ta dotyczy głównie chłopców i młodych mężczyzn.

dobre preparaty do walki z trądzikiem: ACNEDERM; SKINOREN; FINACEA 15% żel; HASCODERM krem 20%; HASCODERM lipożel

Rodzaje trądziku zawodowego

1) Trądzik olejowy

Dotyczy pracowników przemysłu: budowlanego, metalowego, samochodowego, naftowego.
Oleje mineralne powodują wypieranie fizjologicznych tłuszczów wywołujących przerost warwy rogowej i kolczystej naskórka, a w powstaniu trądziku duże znaczenie mają mikrourazy i czynniki drażniące; do miejsc chorobowych należą: okolice ciała narażone na kontakt z zabrudzonymi ubraniami roboczymi, a także grzbiety rąk i palców.

2) Trądzik chlorowy

Rodzaj trądziku, po którym występują zmiany w postaci pęcherzyków, przebarwień skóry z nadmiernym owłosieniem. Trądzik może utrzymywać się latami z umiejscowieniem poza okolicami łojotokowymi, min. na głowie, małżowinach usznych, brodzie, w postaci rozsianych zaskórników, cyst, ropiejących guzków.

3) Trądzik dziegciowy

Występuje u dekarzy, pracowników koksochemii i przemysłu optycznego.
Przebarwienia skórne występują na twarzy, ramionach i udach; towarzyszą objawy nadwrażliwości na światło.

Decyzję o powstaniu trądziku podejmuje się na podstawie rozległych (kończyny górne, dolne, pośladki), głębokich (krosty, nacieki ropne, blizny, przebarwienia) zmian skórnych uniemożliwiających wykonywanie codziennej pracy.

Trądzik zawodowy jest to trądzik pospolity, a dokładniej trądzik kontaktowy. Warto pamiętać, że wiele substancji chemicznych stosowanych w życiu codziennym  oraz w pracy zawodowej może być przyczyną zmian skórnych. Tak ważne jest, aby stosować odzież ochronną oraz pamiętać o podstawie BHP.

Leczenie trądziku

Trądzik jako choroba przewlekła wymaga leczenia długotrwałego – przez wiele miesięcy a nawet lat. Leczenie zależy od postaci klinicznej trądziku. Poza izotretinoiną nie ma żadnego leczenia przyczynowego. Wszystkie pozostałe metody prowadzą do usuwania objawów procesu chorobowego. Podstawą terapii trądziku jest więc odpowiednia pielęgnacja i leczenie miejscowe, wystarczające nawet u 60% pacjentów. Podczas leczenia miejscowego wskazane jest aplikowanie preparatów na całą zmienioną chorobowo powierzchnię skóry. U chorych wymagających leczenia systemowego, właściwa pielęgnacja jest niezbędnym czynnikiem uzupełniającym.

Leczenie systemowe

Leczenie hormonalne polegające na stosowaniu preparatów tzw. przeciwandrogenowych, możemy stosować wyłącznie u kobiet. Najczęściej stosujemy środki zawierające octan cyproteronu, który ogranicza działanie dihydrotestosteronu w obrębie gruczołów łojowych przez hamowanie jego wiązania z receptorami androgenowymi. Antybiotyki do stosowania ogólnego wskazane są w średnio ciężkim trądziku grudkowo-krostkowym lub przy występowaniu zmian zapalnych o charakterze nacieków. Leczenie systemowe antybiotykami prowadzimy przez minimum 3 miesiące. Całkowity czas leczenia: 3-6 miesięcy Izotretinoina jest jedynym lekiem działającym na wszystkie (poza hormonalnym) mechanizmy odgrywające rolę w patogenezie trądziku. Powoduje ona wybitne zmniejszenie wydzielania łoju, działa przeciwzaskórnikowo, redukuje liczbę bakterii Propionibacterium acnes, działa przeciwzapalnie. W trakcie leczenia izotretinoiną dochodzi do trwałego zmniejszenia gruczołów łojowych. Wskazaniem do podawania tego leku są jedynie ciężkie postaci trądziku, zwłaszcza u pacjentów, u których dochodzi do powstawania blizn.

Właściwa pielęgnacja

U większości pacjentów z nasilonym łojotokiem i zmianami zaskórnikowymi właściwa i regularna pielęgnacja stanowi podstawę leczenia i często jest czynnikiem wystarczającym do osiągnięcia zadowalających efektów leczniczych. Konieczny jest jednak odpowiedni dobór preparatów do typu skóry: silniejszych zawierających większe stężenie substancji komedolitycznych i przeciwłojotokowych do skóry ze znacznie nasilonym łojotokiem i łagodniejszych preparatów oczyszczających do skóry wrażliwej i podatnej na podrażnienia. W leczeniu miejscowym wykorzystujemy szereg kosmeceutyków zawierających substancje o działaniu komedolitycznym i przeciwzapalnym. Do substancji tych należą alfa- i beta-hydroksykwasy, polihydroksykwasy i inne substancje pochodzenia roślinnego.

Do alfa-hydroksykwasów należą: 

• kwas glikolowy, 
• mlekowy, 
• cytrynowy, 
• winowy i jabłkowy,

zaś głównym przedstawicielem beta–hydroksykwasów jest kwas salicylowy. 

kwasy AHA i BHA

Dzięki odblokowywaniu zaczopowanych przewodów wyprowadzających gruczołów łojowych substancje te ułatwiają odpływ łoju i zmniejszają jego nagromadzenie wewnątrz gruczołów łojowych, działają również przeciwzapalnie. Bardzo ważne jest przestrzeganie zasad stosowania tych preparatów: zawsze na umytą i całkowicie suchą skórę, gdyż nałożone na skórę wilgotną mogą powodować podrażnienia.
Kosmeceutyki przeznaczone do skóry trądzikowej, z reguły, należy stosować wieczorem, na całą zmienioną powierzchnię. Jeżeli mamy do czynienia ze skórą mieszaną, należy omijać partie suche lub wrażliwe. W wypadku, gdy zmiany są bardzo duże możemy stosować silniejsze preparaty komedolityczne i przeciwzapalne, takie jak kwas azelainowy, nadtlenek benzolu i retinoidy (tretinoina, izotretinoina, adapalen), a także antybiotyki przeznaczone do stosowania miejscowego. Niewskazane jest stosowanie wyłącznie jednego preparatu antybiotykowego, najczęściej zaleca się leczenie skojarzone z preparatem komedolitycznym. 

Najlepszą drogą do opanowania trądziku jest właściwa pielęgnacja połączona z leczeniem dermatologicznym i wizytami u kosmetologa. 

Po leczeniu u dermatologa należy kontynuować pielęgnację i umówić się na serię zabiegów w salonie kosmetycznym. Zabiegi kosmetyczne spowodują zmiękczenie naskórka, złuszczenie warstwy rogowej i zmniejszenie stanów zapalnych gruczołów łojowych oraz normalizacje wydzielania sebum. Po serii zabiegów i przy właściwej pielęgnacji wyrówna sie koloryt naskórka, nastąpi jego zmiękczenie i wygładzenie. Zapraszam na zabiegi kosmetyczne do Centrum Regeneracji Ciała na pielęgnację cer z problemem potrądzikowym oraz cer  w fazie zapalnej trądziku .

Jonoforeza - zabieg na trądzik i rozszerzone naczynka

Jonoforeza jest zabiegiem elektroleczniczym polegającym na wprowadzaniu do tkanek leczniczych jonów za pomocą prądu stałego, a właściwie sił pola elektrycznego.

Do wykonania jonoforezy mogą zostać użyte związki chemiczne, które ulegają dysocjacji elektrolitycznej. Jest to proces rozpadu cząstek elektrolitu na jony dodatnie i ujemne w wyniku oddziaływań rozpuszczalnika. Jony leku wprowadza się do żywej tkanki, będącej zbiorowiskiem komórek zbudowanych z płynnej protoplazmy, czyli elektrolitu oraz błony komórkowej. Wszystkie komórki są zanurzone w płynie zewnątrzkomórkowym, który jest również doskonałym elektrolitem. Podczas przepływu prądu przez tkanki następuje pogrupowanie jonów o tych samych ładunkach, co nosi nazwę polaryzacji. Każda żywa tkanka ma określoną, ograniczoną zdolność gromadzenia jonów wprowadzanych z zewnątrz, tzw. pojemność jonową. Jest to ważne w momencie doboru czasu trwania zabiegu oraz natężenia prądu.

Innym ważnym czynnikiem decydującym o wnikaniu jonów do skóry jest ich ruchliwość w polu elektrycznym oraz różna zdolność wnikania i koncentracji w miejscu wprowadzania.

W kosmetyce wykorzystuje się gotowe preparaty, mające określoną polaryzację oraz czas wprowadzania.

Podstawowe wskazania kosmetyczne do zabiegu jonoforezy:

·     rozszerzone naczynia włosowate

maska Bergoniego

·     trądzik różowaty

·     trądzik pospolity

·     zwiotczenia skóry

·     zwiotczenia mięśni

·     blizny

·     uczulenia

Przeciwwskazania do wykonania jonoforezy:
·     uczulenie na prąd galwaniczny
·     ropne procesy zapalne skóry
·     wypryski i uszkodzenia naskórka
·     ostre stany zapalne skóry
·     stany gorączkowe
·     miażdżyca
·     ubytki i skaleczenia naskórka
·     porażenia spastyczne po wyrwaniu zęba
·     stany ropne okołozębowe
·     stany ropne migdałków
·     uczulenie na leki stosowane w zabiegu jonoforezy
·     leczenie dermatologiczne miejsc objętych zabiegiem jonoforezy
·     ciąża

Leki stosowane najczęściej podczas jonoforezy:

·     Chlorek wapnia 

– wprowadzany anodą; przyspiesza regenerację tkanki nerwowej, działa przeciwzapalnie, uszczelnia naczynia krwionośne.

·     Jodek potasu

 – wprowadzany katodą; zmiękcza tkankę łączną, stosuje się go przy bliznach, bliznowcach, zrostach, zgrubieniach tkankowych. Jod może kumulować się w organizmie i powodować nadczynność tarczycy.

·     Kwas askorbinowy, czyli witamina C

 – wprowadzany katodą; uelastycznia ścianki naczyń krwionośnych, działa przeciwzapalnie.

·     Soda oczyszczona

 – wprowadzana anodą; działa przeciwzapalnie, rozmiękczająco, bakteriobójczo. Najczęściej stosuje się jonoforezę z sody oczyszczonej przy łojotoku i trądziku pospolitym. Zabieg ten nosi nazwę dezinkrustacji.


Czego potrzebujemy do przeprowadzenia zabiegu jonoforezy?
- aparat do jonoforezy
- elektrody o zaokrąglonych brzegach
- podkłady wykonane z gazy lub gąbki o grubości 2,0-3,0 cm i powierzchni większej o 2 cm2 niż powierzchnia elektrod użytych do zabiegu
- lek do wprowadzenia
- szklane naczynia

Środki ostrożności
- Kable aparatu do jonoforezy nie powinny się krzyżować.
- Aparat powinien być podłączony do uziemionego gniazdka.
- Najpierw przygotowujemy elektrody, podkłady lekowe, układamy je na ciele klientki, a następnie podłączamy przewody do aparatu i aparat do prądu.
- Osoba poddawana zabiegowi powinna być stale pod kontrolą kosmetyczki, nie wolno pozostawiać klientki samej.
- Na aparacie nie mogą stać naczynia z wodą, leki czy kosmetyki.

Przygotowanie klientki do zabiegu
Ze skóry należy zmyć makijaż, a następnie skórę odtłuszczamy alkoholem. Dokładnie oglądamy skórę w celu wykluczenia przeciwwskazań. Zabezpieczamy gałki oczne przed wnikaniem jonów leków, przykrywając je suchymi wacikami. Pacjentka powinna zdjąć wszystkie metalowe ozdoby.

zabieg jonoforezy twarzy

Technika wykonania jonoforezy

Jonoforezę można wykonać na wiele sposobów. Rozróżniamy jonoforezę labilną i stabilną, miejscową i ogólną. W jonoforezie stabilnej, czyli nieruchomej, wykorzystuje się specjalną elektrodę, tzw. elektrodę Bergoniego, zwaną inaczej półmaską.
Elektrodę czynną umieszcza się nad tkanką, do której mają być wprowadzone jony leku. Łączy się ją z dodatnim lub ujemnym biegunem źródła prądu. Elektrodę bierną, służącą do zamknięcia obwodu prądu, układa się najczęściej przeciwlegle do elektrody czynnej – najczęściej na przedramieniu ręki prawej lub bezpośrednio w dłoni klientki.

Obie elektrody układa się na wcześniej przygotowanym podkładzie. Elektroda czynna ułożona jest na podkładzie zanurzonym w wodzie z dodatkiem leku, który chcemy wprowadzić do skóry, zaś elektroda bierna – w samej wodzie. Do jonoforezy najlepiej stosować wodę łatwo przewodzącą prąd, np. mineralną niegazowaną.

Do zabiegu należy używać jednorazowych podkładów w celu wykluczenia infekcji i tzw. jonów konkurencyjnych. Miejsca niewielkich ubytków skórnych pokrywa się obojętną maścią, np. wazeliną, a następnie przykrywa warstwą folii.

Czas trwania zabiegu zależy od rodzaju preparatu, indywidualnej wrażliwości klientki i stopnia zaawansowania zmian skórnych. Z reguły pierwszy zabieg trwa około 5 minut, stopniowo wydłużamy ten czas do około 30 minut. Zabiegi wykonujemy w seriach 10-20 seansów, codziennie lub co drugi dzień. Natężenie prądu dobieramy do odczuć klientki. Ma to być przyjemne mrowienie. Objawy niepożądane to zaczerwienienie skóry, opuchlizna, świąd, mocne uczucie ciepła. Mogą one świadczyć o przedawkowaniu natężenia prądu lub o uczuleniu na prąd galwaniczny.
Dodatkowo można nasilić wnikanie jonów leku podczas jonoforezy poprzez rozgrzanie skóry promieniami podczerwonymi, np. lampą sollux z czerwonym filtrem.

Zapraszam na zabieg jonoforezy do Centrum Regeneracji Ciała !